GPC - Σκέψεις, έργα και ημέρες...

Χαίρετε χαίρετε..
Πέρασε σχεδόν ένας μήνας από την τελευταία φορά που τα "είπαμε" και έχουν συμβεί τόσα πολλά στο εν το μεταξύ.. Να δω πως θα τα χωρέσω όλα σε ένα post.. Δύσκολο.. Ίσως αναγκαστώ να τα χωρίσω, αλλά ας ξεκινήσουμε καλύτερα και έχει ο Θεός..

Το γεγονός του μηνός που μας πέρασε ήταν φυσικά το Greek Poker Championship (GPC) που διοργάνωσε το Pokerland με χορηγό το Poker.gr. Έλαβε χώρα παραδοσιακά στο Apollonia casino στην πόλη της Γευγελή στη Fyrom, το τριήμερο 11 με 13 Ιανουαρίου.. Καλά περάσαν 3 βδομάδες, παλιά ξινά σταφύλια θα μα πεις; Λόγω υποχρεώσεων δεν μπορούσα να ενημερώσω νωρίτερα το blog.. Πολύ θα το ήθελα...
Είχα αναφέρει στο προηγούμενο post, ότι δεν κατάφερα να προκριθώ μέσω των online satellites αλλά δεν υπήρχε περίπτωση να έλειπα απ' την γιορτούλα αυτή! Καβατζώνουμε λοιπόν την θεσούλα online και ανυπομονούμε να παίξουμε ξανά live πόκερ.. Αν είχα την επιλογή να παίζω καθημερινά live, τον υπολογιστή θα τον άνοιγα για τσεκάρισμα των e-mail, άντε καμιά συνομιλία μέσω skype και ναρκαλιευτή στα windows!

Άλμα στο χρόνο και βρίσκομαι 11.00 το βράδυ την Πέμπτη πριν το GPC να περιμένω στην εθνική Βόλου - Θεσσαλονίκης να με παραλάβουν.. Ο τρελός με τη βαλίτσα στα σκοτάδια και την ερημιά του αυτοκινητόδρομου.. Κινηματογραφικότατο το θέμα δεν λέω, αλλά δεν σας το προτείνω! Δεν είχε εκεί κοντά και κανένα από τα γνωστά νυχτομάγαζα της σειράς να ζεστάνουμε το παγωμένο μας κορμάκι.. χεχε.. Βασίλη δεν ξανάρχομαι με το αμάξι σου!! Το καλό της υπόθεσης βέβαια, ήταν ότι αυτό ήταν και το μεγαλύτερο bad beat των ημερών! Ευτυχώς ο φύλακας άγγελος μου, πάντα ακριβοδίκαιος και δότης, παραμόνευε και στα τουρνουά εκτός ότι είχα γενικά καλό φύλλο, με προστάτεψε αυτή τη φορά και από ανισόρροπα bad beats..! Τώρα που το ξανασκέφτομαι ...αν είναι έτσι Βασίλη, στο επόμενο θα σε περιμένω στο ίδιο σημείο στο γνωστό χιλιόμετρο! Και φρόντισε σε παρακαλώ να μπερδέψεις και πάλι το Βελεστίνο με την Κατερίνη!!

Την επομένη, φορώ το πιο γλυκό μου χαμόγελο και επισκέπτομαι την αδερφούλα μου.. Την συνέχεια την καταλαβαίνετε.. Χρυσό κορίτσι (παντρεμένη κάτω τα χέρια!), η αγάπη της απύθμενη, δεν δυσκολεύομαι τελικά να δανειστώ το αμάξι της.. Άσχετο αλλά κάτι μου λέει ότι έφτασε η ώρα να αγοράσουμε αμαξάκι.. Καφεδάκια και σαντουιτσάκια από τον δρόμο, μουσικούλες και τα γνωστά και να'μαστε πάλι στο Apollonia.. Ένοιωσα το γλυκό συναίσθημα της επιστροφής σε οικείο χώρο, αλλά περισσότερο τη λαχτάρα να κάτσω και πάλι στα κόκκινα τραπέζια του, στριφογυρνώντας τις μάρκες στα χέρια μου και ανυπομονώντας για το επόμενο flop...
Παρασκευή 11.01 ξεκινούσε η φιέστα με το 1o side event με την επονομασία Aisopos 2 (Το καλοκαιράκι που μας πέρασε, το Aisopos 1 ήταν το πρώτο ελληνικό τουρνουά που διοργανώθηκε ξεκινώντας μια παράδοση που δύσκολα θα τερματιστεί στο μέλλον...). Sold out λοιπόν και 80 νοματαίοι να αγωνιούν να τους μοιράσουν φύλλα.. Τι όμορφη που μοιάζει μια αίθουσα γεμάτη τραπέζια και παίκτες που λαχταρούν να απολαύσουν το παιχνίδι τους.. Φωνές και ψίθυροι, αδρεναλίνη και υπερένταση και ένα μωσαικό συναισθημάτων να εναλλάσεται από τσόχα σε τσόχα το κάθε λεπτό, στο κάθε flop, turn και river.. Είναι δυνατόν να μην μπορούμε να νοιώθουμε αυτή την γεύση -γλυκού σοροπιαστού μετά από γεύμα..- στην ίδια μας τη χώρα; Μα πόσο παράλογα έχει στηθεί ο κόσμος να λειτουργεί.. Αυτό είναι ίσως το πιο ασήμαντο από τα παράδοξα της ντόπιας εξουσίας θα μου πείτε και θα 'χετε δίκιο.. Αλλά το πόκερ είναι το θέμα μας στο blog αυτό..!

Λοιπόν, ξεκινάει το rebuy τουρνουά των 100+10 euro και η γλύκα του live πόκερ ευφραίνει την καρδία..! Υπομονή και μέτρια φύλλα για ώρα, αλλά λίγο πριν τη λήξη της rebuy περιόδου να και οι άσσοι.. ΑΑ (American Airlines) όπως είναι το βαφτιστικό τους και μας απογειώνουν σε έναν αγωνιώδη -ο αντίπαλος κυνηγούσε το flush draw του στο flop απέναντι στο set μου- διπλασιασμό... Μια χαρά.. Κάνουμε το πατροπαράδοτο add on για ενίσχυση της στοίβας των chips μας και συνεχίζουμε.. Πολύ δύσκολο τραπέζι με τους Vergitsis, nanasta, kaskanter και άλλους 2-3 καλούς παίκτες που ξεχνώ να καραδοκούν, πάντα υπολογίσιμοι και επικίνδυνοι.. Ευτυχώς σύντομα σπάει και με μεταφέρουνε για 20 μόνο λεπτά σε ένα γεμάτο αγνώστους μου πλην του κ.Τάραμα, ίσα ίσα για να διπλασιάσω ξανά καλώντας την all in μπλόφα ενός αντιπάλου στο river και ενώ βρίσκομαι με μια απλή επαφή με Α και 5 kicker από το flop.. Γενικά ως τότε ήμουνα πολύ ευχαριστημένος με το παιχνίδι μου και γεμάτος αυτοπεποίθηση μεταφέρομαι εκ νέου στο 3ο κατά σειρά τραπέζι και επίσης πολύ ζόρικο.. Έχουν περάσει αρκετές μέρες και δεν θυμάμαι τους περισσότερους, οπότε δεν αναφέρω κανέναν να μην αδικήσω τους άλλους.. Πάντως η γεύση του τραπεζιού που μου έχει μείνει, είναι tight aggressive στυλ, πολλά preflop raise, περισσότερα fold και έτσι πολύ λιγότερα flop.. Σπάνια καταλήγαμε σε showdown και οι μάρκες δύσκολα αλλάζαν χέρια.. Μετά από ώρες σηκώνομαι ξανά από το τραπέζι βρισκόμενος στις ίδιες περίπου μάρκες και σταθερά μέσα στους 15-20 πρώτους του τουρνουά..

Τα πράγματα δείχνουν να κυλούν όμορφα για μένα και ακόμα καλύτερα στο 4ο και τελευταίο πριν το final table τραπέζι που βρέθηκα.. kkouis και antonis οι γνωστοί σε μένα, κάθονται κατά σειρά αριστερά μου, τους κλέβω τα blinds που και που και διασκεδάζουμε! Στο 2ο μόλις χέρι σχεδόν διπλασιάζω εκ νέου όταν αντίπαλος καλούσε τα bet μου ως το river μην πιστεύοντας προφανώς στο ζευγάρι άσσων που έκανα στο flop και τα draws τόσο για κέντα όσο και για flush στο turn.. Muck τα φύλλα του και οι μάρκες του στην πλευρά μου.. Από κείνη και για κάμποση ώρα ήμουνα στους chipleaders και από ψυχολογία στους αιθέρες..!
Το έχω παρατηρήσει πάντως και στο online παιχνίδι μου, κάτι δεν κάνω καλά όταν βρίσκομαι με πολλές μάρκες, πολύ περισσότερες από το average, νωρίς σχετικά σε κάποιο τουρνουά.. Οι αντιστάσεις μου χαλαρώνουν, η υπομονή μου ελλατώνεται και το παιχνίδι μου γίνεται αρκετές φορές ανορθόδοξα επιθετικό.. Τα πηγαίνω πολύ καλύτερα στο τέλος, όταν βρίσκομαι με την πλάτη στον τοίχο νωρίτερα και παλεύω με την αγωνία της "ούτε μιας χαμένης μάρκας".. Κάπως έτσι με πρόδωσα και στο Aisopos 1.. Ενώ είμαι χαλαρός και καβάλα στο άλογο, κάνω το μεγαλύτερο λάθος μου όταν οι παίκτες μειώνονται κάποια στιγμή και αρχίζει να ξεθολώνει το κάδρο του final table.. 10 Κ εγώ 10 Q ο αντίπαλος.. φλοπ 10 Q και άσχετο.. Bet εγώ, raise αυτός, reraise all in εγώ προσπαθώντας να τον τρομοκρατήσω με το stack μου και εκ νέου call.. Το ξέρω πως δεν υπήρχε περίπτωση να έπαιζα ρέστα σε αντίστοιχη περίπτωση ως short stacked, αλλά εδώ πίστεψα λανθασμένα ότι θα πάει πάσο ο αντίπαλος.. Δεν τον είχα φυσικά για 2 ζεύγη, αλλά σε Q επαφή.. Στο μυαλό μου, θεώρησα ότι πούλησα αξιοπιστία αφού δεν είχα χάσει χέρι ως τότε στο τραπέζι και εκπροσώπηση set, αλλά δυστυχώς δεν αγόρασε ο αντίπαλος..! Μείωση στις 22 χιλιάδες περίπου μάρκες από τις 45000 και άντε μανά ξανά...

Μερικά χέρια αργότερα πιάνω 88.. Preflop raise στις 4500 και o kkouis μου γυρνάει ένα μεγαλοπρεπές all in.. Σε άλλη περίσταση πάλι νοιώθω ότι θα πήγαινα πάσο, αλλά ο ιός του tilt με είχε μολύνει.. Ή θα ξαναβρεθούμε στις μάρκες μας ή θα αποχαιρετιστούμε ανακοινώνω και σμπρώχνω τις μάρκες μου στο στο κόκκινο χαλάκι του τραπεζιού.. QQ μου δείχνει ο kkouis και δαγκώνομαι.. Ήλπιζα σε ένα suited ΑΚ, ΑQ στην ιδανική περίπτωση, αλλά τα 8άρια μου στάθηκαν αρκετά.. 8άρι και το 1ο φύλλο που ανοίγει στο board και το σετ μου επιβιώνει ως τέλος.. Ξανά ο κύριος στις 45000 και o kkouis άλλος ένας προδομένος από ντάμες.. Του εύχομαι τουλάχιστον οι αληθινές να είναι πιο τρυφερές μαζί του..! Αυτό ήταν και το μεγαλύτερο bad beat που έδωσα το τριήμερο, αλλά μυαλό δεν έβαλα.. Οι παίκτες μειώθηκαν στους 12 και εγώ μάλλον chipleader να υπολογίζω πως θα μπορούσε ο 1ος να σπαταλήσει τα κερδισμένα... Με 5.600.000 euro μπορεί τώρα να οδηγούσαμε το αμαξάκι που λέγαμε.. χα..! Όμως δεν έκατσα στα αυγουλάκια μου και συνέχισα το επιθετικό μου παιχνίδι.. 11 και ένας ακόμη για το final table. Κόντεψα να είμαι εγώ.. Ο φίλος μου ο stikis -γειά σου μουρλοΝικολή!- βρίσκεται πίσω μου και βλέπει τα φύλλα μου.. Γουρλή μου εσύ! Πιάνω 33άρια και πουσάρω 8000 preflop για να κλέψω blinds και ante, θεωρώντας ότι κανένας δεν θα ήθελε να μπλέξει με έναν από τους chipleaders του τραπεζιού μια θέση πριν το ft.. Αν σου έχουν μοιράσει ΑΑ όμως και είσαι και εσύ chipleader, παίζεις και παραπαίζεις! Καλεί λοιπόν πονηρά μόνο το bb και βλέπω ένα αντιπαθέστατο φλοπ με έναν άσσο στη μέση να μου βγάζει τη γλώσσα.. Λίγη σκέψη, πολύ απερισκεψία και ποντάρω το pot εκπροσωπώντας τον άσσο, ελπίζοντας παράλληλα σε χαμηλότερο λοζέ στην άλλη πλευρά του τραπεζιού.. Υπολογίζω ότι μου μένουν 15000 σε περίπτωση ...φόλας και περιμένω απάντηση. Λαμβάνω τη χειρότερη δυνατή.. All in ο αντίπαλος.. Μάλιστα... Κάνω ότι το σκέφτομαι για ώρα, ενω μέσα μου μ' έχω αρχίσει στα βρισίδια.. Φολντάρω λέγοντας ιστορίες για τον κακό μου kicker και απ΄τα σαλόνια στα αλώνια ξανά.. Αποκαλύπτει το set των άσσων του εκφράζοντας συγχρόνως απορία για το fold μου.. Ελπίζω να σου λύθηκε φίλε μου!

Short stacked λοιπόν και πάλι, φλερτ με το bubble, αλλά τελικά τρυπώνουμε στο final table..
Πόσα διαφορετικά θα ήταν αλήθεια τα πράγματα αν έκανα ένα απλό check στο προηγούμενο flop και ένα εύκολο fold στο πρώτο φύσημα; Δεν πρόκειται να μάθω.. Ως short stacked πάντως στο ft ένοιωθα να "ασφυκτιώ σαν ψάρι στο βυθό", σαν "συννεφάκι σε καθαρό ουρανό" που λέει και ο πάνσοφος Γιάννης Αγγελάκας, πρώην πρώτος μεταξύ ίσων στις λατρεμένες μου Τρύπες, νυν πρώτος την τάξη στους τωρινούς Επισκέπτες, συνοδοιπόρος επίσης με τον Νίκο Βελιώτη στο πειραματικό τους project και με μια παντοτινή ρεζερβέ πρώτη θέση στην καρδιά μου...
Τελοσπάντων, η χαρά του final table αντικαταστάθηκε γρήγορα από την αγωνία των λιγοστών μου chips αν και στο πρώτο μόλις χέρι διπλασίασα στην μάχη των blinds.. Raise από τον AlexoGeo με Κ κάτι, call all in εγώ με Α κάτι, ανέπαφοι και οι 2, high card wins.. Έτσι "μίζερα" κυλούσε η νύχτα περιμένοντας καλό φύλλο που δεν ήρθε ποτέ ξανά.. Θεία δίκη Νικόλα μου.. Δεν μπορεί να σπαταλάς κόπους 8-9 ωρών σε μια ανούσια μπλόφα, 1 θέση πριν το final table και ενώ έχεις τη δυνατότητα να μπεις chipleader.. Ηθελέστα και παθέστα... Δεν γκρινιάζω, δεν μου άξιζε κάτι παραπάνω κάνοντας 2 τόσο τραγικά λάθη σε κρίσιμα σημεία.
Αποχωρεί ο 10ος και αρχίζει η ανασφάλεια του bubble να ροκανίζει τις μάρκες μας.. Σύντομα φεύγει όμως και ο 9ος και μπαίνουμε με τα πολλά στα λεφτά.. Η τύχη με τιμωρεί και μου μοιράζει μπαρμπούτσαλα.. Αρκέσου στα 310 μου λέει αφού δεν ήθελες να διεκδικήσεις με αξιώσεις τα 2000, τα 3500 ή τα 5500 χιλιάδες.. Ευχαριστώ... Τελικό χέρι, πάσο όλοι και εγώ dealer.. ΑJ offsuit hole cards και το fold ή το all in μοναδική επιλογή.. Δηλωμένος επιθετικός (με 9 στην πλάτη παρακαλώ!) χαιδεύω τις μάρκες μου σπρώχνοντάς τες απαλά προς το κέντρο του τραπεζιού και ρουφάω βαθιά τον καπνό περιμένοντας αντιδράσεις.. Μέσα μου ψιθύριζα "πάτε fold, fold please, μου φτάνουν τα blnds σας, μην σας χρεώνω!" Γρήγορα όμως καλεί το small blind και ακόμα πιο γρήγορα το big.. Μάλιστα.. Ώρα καλή στη πρύμνη μας και αέρας στα πανιά μας! ΑQ αποκαλύπτει το sb, λοζέ 10άρια το bb.. Χεχε.. Έχω outs έχω outs! Αλλά ο βαλές δεν ήρθε ποτέ.. Ένα τρίτο δεκάρι στο φλοπ ήταν αρκετό στον μετέπειτα νικήτή, που από τη στιγμή που τριπλασίασε δεν πάτησε φρένο ξανά.. Σε καλή μεριά στον φίλο, που όπως μου αποκάλυψε στο τέλος, ήταν η 1η φορά που έπαιζε live.. Μπράβο!

Σβήνω τη γόπα μου, μαζεύω τα πραγματάκια μου, σφίγγω δυνατά στην παλάμη μου τη μινιατούρα του Μικρού Πρίγκιπα και αποχωρώ.. Ο Μικρός μου Πρίγκιπας... Εκτός από card protector είναι και το μόνιμο γούρι μου.. Στον υπολογιστή όταν παίζω online ακουμπάει μόνιμα την οθόνη και τα all in τα ζούμε "αγκαλιά", ενώ στα live ταξιδεύουμε πάντα μαζί..!
Δώρο ενός ανθρώπου απ' τα παλιά που εκτιμώ ακόμη πολύ και ας έχουμε καιρό να μιλήσουμε.. Ο συμβολισμός του προφανής, έχει στοιχειώσει εδώ και χρόνια τα παιδικά μου όνειρα.. Καθορίζει ακόμη και αυτά των τριάντα και μακάρι τα όνειρα του μέλλοντος να είναι επίσης απ' το ίδιο υλικό.. Αυτό της ελπίδας για μια ζωή που να μοιάζει με ποίηση, της πίστης στο καλύτερο που είναι πάντα μπροστά, της βεβαιότητας ότι τη ζωή αξίζει να την γλεντοκοπάς σεμνά..!
Όταν μεγαλώσω θέλω να γίνω Μικρός Πρίγκιπας...